X
تبلیغات
لحظه هاي آبي من

لحظه هاي آبي من

تیر92

یکم-
بعد از یک  ماه بالاخره توانستم وارد صفحه مدیریت شوم. این چه جایی است که من وبلاگ می نویسم واقعاً. همین روزها من را جای دیگری می بینید.

دوم-
غم به لباسم آویخته است
مثل آب رودخانه ای که در آن رها شده ای
آرام
آرام
آرام
نشسته است به لباسها، کفشها و موها
نبودن دوست داشتنت چُنین است

تیر92
+ نوشته شده در جمعه ۱۴ تیر ۱۳۹۲ساعت ۲۰:۳۹ توسط سمیرا سلطانی دسته : شعر نظر(7)